Alciati Emblematum liber

The Complete Latin Text

This is the complete Latin text of Alciato's Emblematum liber. The emblems here are linked to the full version with pictures. There is also a full English text.

Back to the Welcome Page


Andreae Alciati in librum emblematum praefatio ad Chonradum
Peutingerum, Augustanum

Dum pueros iuglans, iuvenes dum tessera fallit:
    Detinet, et segnes chartula picta viros.
Haec nos festivis Emblemata cudimus horis
    Artificum illustri signaque facta manu:
Vestibus ut torulos, petasis ut figere parmas,
    Et valeat tacitis scribere quisque notis.
At tibi supremus pretiosa nomismata Caesar,
    Et veterum eximias donet habere manus,
Ipse dabo vati chartacea munera vates,
    Quae, Chonrade, mei pignus amoris habe.

Emblema I

Super insigni Ducatus Mediolanensis

Ad illustrissimum Maximilianum, Ducem Mediolanensem

Exiliens infans sinuosi e faucibus anguis,
    Est gentilitiis nobile stemma tuis.
Talia Pellaeum gessisse nomismata regem
    Vidimus, hisque suum concelebrasse genus:
Dum se Ammone satum, matrem anguis imagine lusam,
    Divini et sobolem seminis esse docet.
Ore exit. Tradunt sic quosdam enitier angues.
    An quia sic Pallas de capite orta Iovis?

Emblema II

Mediolanum

Bituricis vervex, Heduis dat sucula signum:
    His populis patriae debita origo meae est,
Quam Mediolanum sacram dixere puellae
    Terram: nam vetus hoc Gallica lingua sonat.
Culta Minerva fuit, nunc est ubi numine Tecla
    Mutato, Matris virginis ante domum.
Laniger huic signum sus est, animalque biforme,
    Acribus hinc setis, lanitio inde levi.

Emblema III

Nunquam procrastinandum

Alciatae gentis insignia sustinet Alce,
    Unguibus et [meden] fert [anaballomenos]
Constat Alexandrum sic respondisse roganti,
    Qui tot obivisset tempore gesta brevi?
Nunquam, inquit, differre volens. Quod et indicat Alce:
    Fortior haec, dubites, ocior anne siet.

Emblema IV

In Deo laetandum

Aspice ut egregius puerum Iovis alite pictor
    Fecerit Iliacum summa per astra vehi.
Quisne Iovem tactum puerili credat amore?
    Dic, haec Maeonius finxerit unde senex?
Consilium, mens atque Dei cui gaudia praestant,
    Creditur is summo raptus adesse Iovi.

Emblema V

Sapientia humana, stultitia est apud Deum

Quid dicam? Quonam hoc compellem nomine monstrum
    Biforme, quod non est homo, nec est draco?
Sed sine vir pedibus, summis sine partibus anguis,
    Vir anguipes dici, et homiceps anguis potest.
Anguem pedit homo, hominem eructavit et anguis:
    Nec finis hominis est, initium nec est ferae.
Sic olim Cecrops doctis regnavit Athenis:
    Sic et gigantes terra mater protulit.
Haec vafrum species, sed relligione carentem,
    Terrena tantum quique curet, indicat.

Emblema VI

Ficta religio

Regali residens meretrix pulcherrima sella,
    Purpureo insignem gestat honore peplum.
Omnibus et latices pleno e cratere propinat.
    At circum cubitans ebria turba iacet.
Sic Babylona notant: quae gentes illice forma,
    Et ficta stolidas religione capit.

Emblema VII

Non tibi, sed religioni

Isidis effigiem tardus gestabat asellus,
    Pando verenda dorso habens mysteria.
Obvius ergo Deam quisquis reverenter adorat,
    Piasque genibus concipit flexis preces.
Ast asinus tantum praestari credit honorem
    Sibi, et intumescit, admodum superbiens:
Donec eum flagris compescens, dixit agaso,
    Non es Deus tu, aselle, sed Deum vehis.

Emblema VIII

Qua dii vocant, eundum

In trivio mons est lapidum: supereminet illi
  Trunca Dei effigies, pectore facta tenus.
Mercurii est igitur tumulus: suspende viator
  Serta Deo, rectum qui tibi monstret iter.
Omnes in trivio sumus, atque hoc tramite vitae
  Fallimur, ostendat ni Deus ipse viam.

Emblema IX

Fidei symbolum

Stet depictus Honos tyrio velatus amictu,
  Eiusque iungat nuda dextram Veritas.
Sitque Amor in medio castus, cui tempora circum
  Rosa it, Diones pulchrior Cupidine.
Constituunt haec signa Fidem, Reverentia Honoris
  Quam fovet, alit Amor, parturitque Veritas.

Emblema X

Foedera

Ad Maximilianum, Mediolani Ducem

Hanc citharam a lembi quae forma halieutica fertur,
  Vendicat et propriam Musa Latina sibi,
Accipe Dux: Placeat nostrum hoc tibi tempore munus,
  Quo nova cum sociis foedera inire paras.
Difficile est, nisi docto homini, tot tendere chordas;
  Unaque si fuerit non bene tenta fides,
Ruptave (quod facile est) perit omnis gratia conchae,
  Illeque praecellens cantus, ineptus erit.
Sic Itali coeunt proceres in foedera: concors
  Nil est quod timeas, si tibi constet amor.
At si aliquis desciscat (uti plerumque videmus)
  In nihilum illa omnis solvitur harmonia.

Emblema XI

Silentium

Cum tacet, haud quicquam differt sapientibus amens:
 : Stultitiae est index linguaque voxque suae.
Ergo premat labias, digitoque silentia signet:
 : Et sese Pharium vertat in Harpocratem.

Emblema XII

Non vulganda consilia

Limine quod caeco, obscura et caligine monstrum
  Gnosiacis clausit Daedalus in latebris,
Depictum Romana phalanx in proelia gestat,
  Semiviroque nitent signa superba bove:
Nosque monent, debere Ducum secreta latere
  Consilia. Auctori cognita techna nocet.

Emblema XIII

Nec quaestioni quidem cedendum

Cecropia effictam quam cernis in arce Leaenam,
  Harmodii (an nescis hospes?) amica fuit.
Sic animum placuit monstrare viraginis acrem
  More ferae, nomen vel quia tale tulit.
Quod fidibus contorta, suo non prodidit ullum
  Indicio, elinguem reddidit Iphicrates.

Emblema XIV

Consilio et virtute Chimaeram superari, hoc est, fortiores et deceptores

Bellerophon ut fortis eques superare Chimaeram
  Et Lycii potuit sternere monstra soli;
Sic tu Pagaseis vectus petis aethera pennis.
  Consilioque animi monstra superba domas.

Emblema XV

Vigilantia et custodia

Instantis quod signa canens det gallus Eoi,
  Et revocet famulas ad nova pensa manus:
Turribus in sacris effingitur aerea pelvis,
  Ad superos mentem quod revocet vigilem.
Est leo: sed custos oculis quia dormit apertis,
  Templorum idcirco ponitur ante fores.

Emblema XVI

[Nêphe kai memnês apizein. arthra tauta tôn phrenôn]

Sobrius esto, et memineris non temere credere: haec sunt membra mentis

Ne credas, ne (Epicharmus ait) non sobrius esto:
  Hi nervi humanae membraque mentis erunt.
Ecce oculata manus credens id quod videt: ecce
  Pulegium antiquae sobrietatis olus:
Quo turbam ostenso sedaverit Heraclitus,
  Mulserit et tumida seditione gravem.

Emblema XVII

[Pê parêben: ti d' erexas; ti moi deon ouk etelesthai]

Lapsus ubi? quid feci? aut officii quid omissum est?

Italicae Samius sectae celeberrimus auctor
  Ipse suum clausit carmine dogma brevi:
Quo praetergressus? quid agis? quid omittis agendum?
  Hanc rationem urgens reddere quemque sibi.
Quod didicisse gruum volitantum ex agmine fertur,
  Arreptum gestant quae pedibus lapidem:
Ne cessent, neu transversas mala flamina raptent.
  Qua ratione, hominum vita regenda fuit.

Emblema XVIII

Prudentes

Iane bifrons, qui iam transacta futuraque calles,
  Quique retro sannas, sicut et ante, vides:
Te tot cur oculis, cur fingunt vultibus? An quod
  Circumspectum hominem forma fuisse docet?

Emblema XIX

Prudens magis quam loquax

Noctua Cecropiis insignia praestat Athenis,
  Inter aves sani noctua consilii.
Armiferae merito obsequiis sacrata Minervae,
  Garrula quo cornix cesserat ante loco.

Emblema XX

Maturandum

Maturare iubent propere, et cunctarier omnes;
  Ne nimium praeceps, neu mora longa nimis.
Hoc tibi declaret connexum echeneide telum:
  Haec tarda est, volitant spicula missa manu.

Emblema XXI

In deprehensum

Iamdudum quacunque fugis, te persequor: at nunc
  Cassibus in nostris denique captus ades.
Amplius haud poteris vires eludere nostras:
  Ficulno anguillam strinximus in folio.

Emblema XXII

Custodiendas virgines

Vera haec effigies innuptae est Palladis: eius
  Hic draco, qui dominae constitit ante pedes.
Cur divae comes hoc animal? Custodia rerum
  Huic data: sic lucos, sacraque templa colit.
Innuptas opus est cura asservare puellas
  Pervigili: laqueos undique tendit Amor.

Emblema XXIII

Vino prudentiam augeri

Haec Bacchus pater et Pallas communiter ambo
  Templa tenent, soboles utraque vera Iovis.
Haec caput, ille femur solvit: huic usus olivi
  Debitus, invenit primus at ille merum.
Iunguntur merito: quod si qui abstemius odit
  Vina, Deae nullum sentiet auxilium.

Emblema XXIV

Prudentes vino abstinent

Quid me vexatis, rami? sum Palladis arbor.
  Auferte hinc botros, virgo fugit Bromium.

Emblema XXV

In statuam Bacchi

Dialogismus.

Bacche pater, quis te mortali lumine novit,
  Et docta effinxit quis tua membra manu?
Praxiteles, qui me rapientem Gnossida vidit,
  Atque illo pinxit tempore, qualis eram.
Cur iuvenis, teneraque etiam lanugine vernat
  Barba, queas Pylium cum superare senem?
Muneribus quandoque meis si parcere disces,
  Iunior et forti pectore semper eris.
Tympana non manibus, capiti non cornua desunt:
  Quos nisi dementeis talia signa decent?
Hoc doceo, nostro quod abusus munere sumit
  Cornua, et insanus mollia sistra quatit.
Quid vult ille color membris pene igneus? omen
  Absit, an humanis ureris ipse focis?
Cum Semeles de ventre parens me fulmine traxit
  Ignivomo, infectum pulvere mersit aquis.
Hinc sapit hic, liquidis qui nos bene diluit undis:
  Qui non, ardenti torret ab igne iecur.
Sed nunc me doceas, qui vis miscerier? Et qua
  Te sanus tutum prendere lege queat?
Quadrantem addat aquae, calicem sumpsisse falerni
  Qui cupit, hoc sumi pocula more iuvat,
Stet intra heminas: nam qui procedere tendit
  Vltra, alacer, sed mox ebrius, inde furit.
Res dura haec nimium, sunt pendula guttura, dulce
  Tu fluis. Heu facile commoda nulla cadunt.

Emblema XXVI

Gramen

Gramineam Fabio patres tribuere corollam,
  Fregerat ut Poenos Hannibalemque mora.
Occulit inflexo nidum sibi gramine alauda,
  Vulgo aiunt, pullos sic fovet illa suos.
Saturno Martique sacrum, quo Glaucus adeso
  Polybides, factus creditur esse Deus.
His merito arguitur nodis tutela salusque:
  Herbaque tot vires haec digitalis habet.

Emblema XXVII

Nec verbo, nec facto quemquam laedendum

Assequitur, Nemesisque virum vestigia servat,
  Continet et cubitum duraque fraena manu.
Ne male quid facias, neve improba verba loquaris:
  Et iubet in cunctis rebus adesse modum.

Emblema XXVIII

Tandem, tandem iustitia obtinet

Aeacidae Hectoreo perfusum sanguine scutum,
  Quod Graecorum Ithaco contio iniqua dedit,
Iustior arripuit Neptunus in aequora iactum
  Naufragio, ut dominum posset adire suum:
Littoreo Aiacis tumulo namque intulit unda,
  Quae boat, et tali voce sepulchra ferit:
Vicisti, Telamoniade, tu dignior armis:
  Affectus fas est cedere iustitiae.

Emblema XXIX

Etiam ferocissimos domari

Romanum postquam eloquium, Cicerone perempto,
  Perdiderat patriae pestis acerba suae:
Inscendit currus victor, iunxitque leones,
  Compulit et durum colla subire iugum:
Magnanimos cessisse suis Antonius armis,
  Ambage hac cupiens significare duces.

Emblema XXX

Gratiam referendam

Aerio insignis pietate ciconia nido,
  Investes pullos, pignora grata fovet.
Taliaque expectat sibi munera mutua reddi,
  Auxilio hoc quoties mater egebit anus.
Nec pia spem soboles fallit, sed fessa parentum
  Corpora fert humeris, praestat et ore cibos.

Emblema XXXI

Abstinentia

Marmoreae in tumulis una stat parte columnae
  Urceus, ex alia cernere malluvium est.
Ius haec forma monet dictum sine sordibus esse,
  Defunctum puras atque habuisse manus.

Emblema XXXII

Bonis a divitibus nihil timendum

Iunctus contiguo Marius mihi pariete, nec non
  Subbardus, nostri nomina nota fori,
Aedificant bene nummati, sataguntque vel ultro
  Obstruere heu, nostris undique luminibus.
Me miserum! Geminae quem tamquam Phinea raptant
  Harpyiae, ut propriis sedibus eiiciant,
Integritas nostra, atque animus quaesitor honesti,
  His nisi sint Zetes, his nisi sint Calais.

Emblema XXXIII

Signa fortium

Dialogismus

Quae te causa movet, volucris Saturnia, magni
  Ut tumulo insideas ardua Aristomenis?
Hoc moneo, quantum inter aves ego robore praesto,
  Tantum semideos inter Aristomenes.
Insideant timidae timidorum busta columbae,
  Nos aquilae intrepidis signa benigna damus.

Emblema XXXIV

[Anechou kai apechou]

Sustine et abstine

Et toleranda homini tristis fortuna ferendo est,
  Et nimium felix saepe timenda fuit.
Sustine (Epictetus dicebat) et abstine. Oportet
  Multa pati, illicitis absque tenere manus.
Sic ducis imperium vinctus fert poplite taurus
  In dextro: sic se continet a gravidis.

Emblema XXXV

In adulari nescientem

Scire cupis dominos toties cur Thessalis ora
  Mutet, et ut varios quaerat habere duces?
Nescit adulari, cuiquamve obtrudere palpum,
  Regia quem morem Principis omnis habet.
Sed veluti ingenuus sonipes, dorso excutit omnem,
  Qui moderari ipsum nesciat Hippocomon.
Nec saevire tamen domino fas: ultio sola est,
  Dura ferum ut iubeat ferre lupata magis.

Emblema XXXVI

Obdurandum adversus urgentia

Nititur in pondus palma, et consurgit in arcum,
  Quomagis et premitur, hoc mage tollit onus:
Fert et odoratas, bellaria dulcia, glandes,
  Queis mensas inter primus habetur honos.
I, puer, et reptans ramis has collige: mentis
  Qui constantis erit, praemia digna feret.

Emblema XXXVII

Omnia mea mecum porto

Hunnus inops, Scythicique miserrimus accola Ponti,
  Ustus perpetuo livida membra gelu:
Qui Cereris non novit opes, nec dona Lyaei,
  Et pretiosa tamen stragula semper habet.
Nam murinae illum perstringunt undique pelles:
  Lumina sola patent, caetera opertus agit.
Sic furem haud metuit, sic ventos temnit et imbres:
  Tutus apudque viros, tutus apudque Deos.

Emblema XXXVIII

Concordiae symbolum

Cornicum mira inter se concordia vitae est,
  Mutua statque illis intemerata fides.
Hinc volucres haec sceptra gerunt, quod scilicet omnes
  Consensu populi stantque caduntque duces:
Quem si de medio tollas, discordia praeceps
  Advolat, et secum regia fata trahit.

Emblema XXXIX

Concordia

In bellum civile duces cum Roma pararet,
  Viribus et caderet Martia terra suis:
Mos fuit in partes turmis coeuntibus easdem
  Coniunctas dextras mutua dona dare.
Foederis haec species: id habet concordia signum,
  Ut quos iungit amor, iungat et ipsa manus.

Emblema XL

Concordia insuperabilis

Tergeminos inter fuerat concordia fratres,
  Tanta simul pietas mutua, et unus amor:
Invicti humanis ut viribus ampla tenerent
  Regna, uno dicti nomine Geryonis.

Emblema XLI

Unum nihil, duos plurimum posse

Laertae genitum, genitum quoque Tydeos una,
  Hac cera expressit Zenalis apta manus.
Viribus hic praestat, hic pollet acumine mentis,
  Nec tamen alterius non eget alter ope.
Cum duo coniuncti veniunt, victoria certa est.
  Solum mens hominem, dextrave destituit.

Emblema XLII

Firmissima convelli non posse

Oceanus quamvis fluctus pater excitet omnes;
  Danubiumque omnem, barbare Turca, bibas:
Non tamen irrumpes perfracto limite, Caesar
  Dum Carolus populis bellica signa dabit.
Sic sacrae quercus firmis radicibus adstant,
  Sicca licet venti concutiant folia.

Emblema XLIII

Spes proxima

Innumeris agitur Respublica nostra procellis,
  Et spes venturae sola salutis adest:
Non secus ac navis medio circum aequore, venti
  Quam rapiunt, salsis iamque fatiscit aquis.
Quod si Helenae adveniant, lucentia sidera, fratres:
  Amissos animos spes bona restituit.

Emblema XLIV

In simulacrum Spei

Dialogismus

Quae Dea tam laeto suspectans sidera vultu?
  Cuius peniculis reddita imago fuit?
Elpidii fecere manus. Ego nominor illa,
  Quae miseris promptam Spes bona praestat opem.
Cur viridis tibi palla? Quod omnia me duce vernent.
  Quid manibus mortis tela refracta geris?
Quod vivos sperare decet, praecido sepultis.
  Cur in dolioli tegmine pigra sedes?
Sola domi mansi volitantibus undique noxis,
  Ascraei ut docuit Musa verenda senis.
Quae tibi adest volucris? Cornix fidissimus oscen;
  Est bene cum nequeat dicere, dicit, erit.
Qui comites? Bonus Eventus, praecepsque Cupido.
  Qui praeeunt? Vigilum somnia vana vocant.
Quae tibi iuncta astat. Scelerum Rhamnusia vindex,
  Scilicet ut speres nil, nisi quod liceat.

Emblema XLV

In dies meliora

Rostra novo mihi setigeri suis obtulit anno,
  Haecque cliens ventri xenia, dixit, habe.
Progreditur semper, nec retro respicit unquam,
  Gramina cum pando proruit ore vorax.
Cura viris eadem est, ne spes sublapsa retrorsum
  Cedat, et ut melius sit, quod et ulterius.

Emblema XLVI

Illicitum non sperandum

Spes simul et Nemesis nostris altaribus adsunt,
  Scilicet ut speres non, nisi quod liceat.

Emblema XLVII

Pudicitia

Porphyrio, domini si incestet in aedibus uxor,
  Despondetque animum, praeque dolore perit.
Abdita in arcanis naturae est causa: sit index
  Sincerae haec volucris certa pudicitiae.

Emblema XLVIII

In victoriam dolo partam

Aiacis tumulum lacrimis ego perluo Virtus,
  Heu, misera albentes dilacerata comas!
Scilicet hoc restabat adhuc, ut iudice Graeco
  Vincerer: et causa stet potiore dolus.

Emblema XLIX

In fraudulentos

Parva lacerta, atris stellatus corpora guttis
  Stellio, qui latebras, et cava busta colit,
Invidiae pravique doli fert symbola pictus.
  Heu nimium nuribus cognita zelotypis.
Nam turpi obtegitur faciem lentigine quisquis,
  Sit quibus immersus stellio, vina bibat.
Hinc vindicta frequens decepta pellice vino,
  Quam formae amisso flore relinquit amans.

Emblema L

Dolus in suos

Altilis allectator anas, et caerula pennis,
  Assueta ad dominos ire redire suos,
Congeneres cernens volitare per aera turmas,
  Garrit, in illarum se recipitque gregem,
Praetensa incautas donec sub retia ducat:
  Obstrepitant captae, conscia at ipsa silet.
Perfida cognato se sanguine polluit ales,
  Officiosa aliis, exitiosa suis.

Emblema LI

Maledicentia

Archilochi tumulo insculptas de marmore vespas
  Esse ferunt, linguae certa sigilla malae.

Emblema LII

In receptatores sicariorum

Latronum furumque manus tibi Scaeva, per urbem
  It comes, et diris cincta cohors gladiis:
Atque ita te mentis generosum, prodige, censes,
  Quod tua complures allicit olla malos.
En novus Actaeon, qui postquam cornua sumpsit,
  In praedam canibus se dedit ipse suis.

Emblema LIII

In adulatores

Semper hiat, semper tenuem, qua vescitur, auram
  Reciprocat Chamaeleon:
Et mutat faciem, varios sumitque colores,
  Praeter rubrum vel candidum.
Sic et adulator populari vescitur aura,
  Hiansque cuncta devorat:
Et solum mores imitatur Principis atros
  Albi et pudici nescius.

Emblema LIV

Ei qui semel sua prodegerit, aliena credi non oportere

Colchidos in gremio nidum quid congeris? Eheu,
  Nescia cur pullos tam male credis avis?
Dira parens Medea suos saevissima natos
  Perdidit: et speras parcat ut illa tuis?

Emblema LV

Temeritas

In praeceps rapitur, frustra quoque tendit habenas
  Auriga, effraeni quem vehit oris equus.
Haud facile huic credas, ratio quem nulla gubernat,
  Et temere proprio ducitur arbitrio.

Emblema LVI

In temerarios

Aspicis aurigam currus Phaethonta paterni
  Ignivomos ausum flectere Solis equos;
Maxima qui postquam terris incendia sparsit,
  Est temere insesso lapsus ab axe miser.
Sic plerique rotis fortunae ad sidera Reges
  Evecti, ambitio quos iuvenilis agit;
Post magnam humani generis clademque suamque,
  Cunctorum poenas denique dant scelerum.

Emblema LVII

Furor et rabies

Ora gerit clypeus rabiosi picta leonis,
  Et scriptum in summo margine carmen habet:
Hic hominum est terror, cuius possessor Atrida:
  Talia magnanimus signa Agamemno tulit.

Emblema LVIII

In eos qui supra vires quicquam audent

Dum dormit, dulci recreat dum corpora somno
  Sub picea, et clavam caeteraque arma tenet,
Alciden Pygmaea manus prosternere letho
  Posse putat, vires non bene docta suas.
Excitus ipse, velut pulices, sic proterit hostem,
  Et saevi implicitum pelle leonis agit.

Emblema LIX

Impossibile

Abluis Aethiopem quid frustra? Ah desine: noctis
  Illustrare nigrae nemo potest tenebras.

Emblema LX

Cuculi

Ruricolas agreste genus plerique cucullos
  Cur vocitent, quaenam prodita causa fuit?
Vere novo cantat Coccyx, quo tempore vites
  Qui non absolvit, iure vocatur iners.
Fert ova in nidos alienos, qualiter ille
  Cui thalamum prodit uxor adulterio.

Emblema LXI

Vespertilio

Assumpsisse suum volucri ex Meneide nomen,
  Socraticum auctores Chaerophoonta ferunt
Fusca viro facies, et stridens vocula, tali
  Hunc hominem potuit commaculare nota.

Emblema LXII

Aliud de vespertilione

Vespere quae tantum volitat, quae lumine lusca est,
  Quae cum alas gestet, caetera muris habet;
Ad res diversas trahitur. Mala nomina primum
  Signat, quae latitant, iudiciumque timent.
Inde et Philosophos, qui dum caelestia quaerunt,
  Caligant oculis, falsaque sola vident.
Tandem et versutos, cum clam sectentur utrumque
  Acquirunt neutra qui sibi parte fidem.

Emblema LXIII

Ira

Alcaeam veteres caudam dixere leonis,
  Qua stimulante iras concipit ille graves.
Lutea cum surgit bilis, crudescit et atro
  Felle dolor, furias excitat indomitas.

Emblema LXIV

In eum qui sibi damnum apparat

Capra, lupum non sponte meo nunc ubere lacto,
  Quod male pastoris provida cura iubet.
Creverit ille simul, mea me post ubera pascet:
  Improbitas nullo flectitur obsequio.

Emblema LXV

Fatuitas

Miraris nostro quod carmine diceris Otus,
  Sit vetus a proavis cum tibi nomen Otho.
Aurita est, similes et habet ceu noctua plumas,
  Saltantemque auceps mancipat aptus avem.
Hinc fatuos, captu et faciles, nos dicimus Otos:
  Hoc tibi conveniens tu quoque nomen habe.

Emblema LXVI

Oblivio paupertatis parens

Cum lupus esuriens mandit cervarius escam
  Praeque fame captum devorat hinnuleum,
Respiciat si forte alio, vel lumina vertat,
  Praesentem oblitus quem tenet ungue cibum,
Quaeritat incertam (tanta est oblivio) praedam.
  Qui sua neglexit, stulte aliena petit.

Emblema LXVII

Superbia

En statuae statua, et ductum de marmore marmor.
  Se conferre Deis ausa procax Niobe.
Est vitium muliebre superbia, et arguit oris
  Duritiem, ac sensus, qualis inest lapidi.

Emblema LXVIII

Impudentia

Pube tenus mulier, succincta latrantibus infra
  Monstrorum catulis, Scylla biformis erat.
Monstra putantur avarities, audacia, raptus:
  At Scylla est, nullus cui sit in ore pudor.

Emblema LXIX

[Philautia]

Quod nimium tua forma tibi, Narcisse, placebat,
  In florem, et noti est versa stuporis olus.
Ingenii est marcor, cladesque [philautia], doctos
  Quae pessum plures datque, deditque viros:
Qui veterum abiecta methodo, nova dogmata quaerunt,
  Nilque suas praeter tradere phantasias.

Emblema LXX

Garrulitas

Quid matutinos Progne mihi garrula somnos
  Rumpis, et obstrepero Daulias ore canis?
Dignus Epops Tereus, qui maluit ense putare,
  Quam linguam immodicam stirpitus eruere.

Emblema LXXI

Invidia

Squallida vipereas manducans foemina carnes,
  Cuique dolent oculi, quaeque suum cor edit,
Quam macies et pallor habent, spinosaque gestat
  Tela manu: talis pingitur Invidia.

Emblema LXXII

Luxuria

Eruca capripes redimitus tempora Faunus,
  Immodicae Veneris symbola certa refert.
Est eruca salax, indexque libidinis hircus:
  Et Satyri Nymphas semper amare solent.

Emblema LXXIII

Luxuriosorum opes

Rupibus aeriis, summique crepidine saxi
  Immites fructus ficus acerba parit:
Quos corui comedunt, quos devorat improba cornix,
  Qui nihil humanae commoditatis habent.
Sic fatuorum opibus parasiti, et scorta fruuntur,
  Et nulla iustos utilitate iuvant.

Emblema LXXIV

Tumulus meretricis

Quis tumulus, cuia urna? Ephraeae est Laidos. Ah non
  Erubuit tantum perdere Parca decus?
Nulla fuit tum forma: illam iam carpserat aetas,
  Iam speculum Veneri cauta dicarat anus.
Quid scalptus sibi vult aries, quem parte laeana
  Unguibus apprensum posteriore tenet?
Non aliter captos quod et ipsa teneret amantes:
  Vir gregis est aries, clune tenetur amans.

Emblema LXXV

In amatores meretricum

Villosae indutus piscator tegmina caprae,
  Addidit ut capiti cornua bina suo;
Fallit amatorem stans summo in littore sargum,
  In laqueos simi quem gregis ardor agit.
Capra refert scortum: similis fit sargus amanti,
  Qui miser obscoeno captus amore perit.

Emblema LXXVI

Cavendum a meretricibus

Sole satae Circes tam magna potentia fertur,
  Verterit ut multos in nova monstra viros.
Testis equum domitor Picus, tum Scylla biformis,
  Atque Ithaci postquam vina bibere sues.
Indicat illustri meretricem nomine Circe;
  Et rationem animi perdere, quisquis amat.

Emblema LXXVII

Amuletum Veneris

Inguina dente fero suffossum Cypris Adonin
  Lactucae foliis condidit exanimem.
Hinc genitali arvo tantum lactuca resistit,
  Quantum eruca salax vix stimulare potest.

Emblema LXXVIII

Inviolabiles telo Cupidinis

Ne dirus te vincat amor, neu foemina mentem
  Diripiat magicis artibus ulla tuam:
Bacchica avis praesto tibi motacilla paretur,
  Quam quadriradiam circuli in orbe loces:
Ore crucem et cauda, et geminis ut complicet alis,
  Tale amuletum carminis omnis erit.
Dicitur hoc Veneris signo Pagasaeus Iason
  Phasiacis laedi non potuisse dolis.

Emblema LXXIX

Lascivia

Delicias et mollitiem mus creditur albus
  Arguere, at ratio non sat aperta mihi est.
An quod ei natura salax et multa libido est?
  Ornat Romanas an quia pelle nurus?
Sarmaticum murem vocitant plerique Zibellum,
  Et celebris suavi est unguine muscus Arabs.

Emblema LXXX

Adversus naturam peccantes

Turpe quidem factu, sed et est res improba dictu,
  Excipiat siquis choenice ventris onus.
Mensuram, legisque modum hoc excedere sanctae est,
  Quale sit incesto pollui adulterio.

Emblema LXXXI

Desidia

Desidet in modio Essaus, speculatur et astra.
  Subtus et accensam contegit igne facem.
Segnities specie recti velata cucullo,
  Non se, non alios utilitate iuvat.

Emblema LXXXII

Desidiam abiiciendam

Quisquis iners, abeat. Nam in choenice figere sedem
  Nos prohibent Samii dogmata sancta senis.
Surge igitur, duroque manus assuesce labori,
  Det tibi dimensos crastina ut hora cibos.

Emblema LXXXIII

In facile a virtute desciscentes

Parva velut limax spreto Remora impete venti,
  Remorumque, ratem sistere sola potest:
Sic quosdam ingenio et virtute ad sidera vectos
  Detinet in medio tramite caussa levis.
Anxia lis veluti est, vel qui meretricius ardor
  Egregiis iuvenes sevocat a studiis.

Emblema LXXXIV

Ignavi

Ignavi Ardeolam stellarem effingere servi
  Et studia, et mores, fabula prisca fuit:
Quae famulum Asteriam volucris sumpsisse figuram
  Est commenta: fides sit penes historicos.
Degener hic veluti qui cevet in aere Falco est,
  Dictus ab antiquis vatibus Ardelio.

Emblema LXXXV

Avaritia

Heu miser in mediis sitiens stat Tantalus undis,
  Et poma esuriens proxima habere nequit.
Nomine mutato de te id dicetur avare,
  Qui, quasi non habeas, non frueris quod habes.

Emblema LXXXVI

In avaros

Septitius populos inter ditissimus omnes,
  Arva senex nullus quo magis ampla tenet:
Defraudans geniumque suum, mensasque paratas,
  Nil praeter betas duraque rapa vorat.
Cui similem dicam hunc, inopem quem copia reddit?
  Anne asino? sic est: instar hic eius habet.
Namque asinus dorso pretiosa obsonia gestat,
  Seque rubo, aut dura carice pauper alit.

Emblema LXXXVII

In aulicos

Vana Palatinos quos educat aula clientes,
  Dicitur auratis nectere compedibus.

Emblema LXXXVIII

In sordidos

Quae rostro, clystere velut, sibi proluit aluum
  Ibis, Niliacis cognita littoribus,
Transiit opprobrii in nomen: quo Publius hostem
  Naso suum appellat, Battiadesque suum.

Emblema LXXXIX

In divites publico malo

Anguillas quisquis captat, si limpida verrat
  Flumina, si illimes ausit adire lacus,
Cassus erit, ludetque operam: multum excitet ergo
  Si cretae, et vitreas palmula turbet aquas,
Dives erit: sic iis res publica turbida lucro est,
  Qui pace, arctati legibus, esuriunt.

Emblema XC

In avaros, vel quibus melior conditio ab extraneis offertur

Delphini insidens vada caerula sulcat Arion,
  Hocque aures mulcet, fraenat et ora sono.
Quam sit avari hominis, non tam mens dira ferarum est:
  Quique viris rapimur, piscibus eripimur.

Emblema XCI

Gula

Curculione gruis, tumida vir pingitur aluo,
  Qui laron, aut manibus gestat onocrotalum:
Talis forma fuit Dionysi, et talis Apici,
  Et gula quos celebres deliciosa facit.

Emblema XCII

Ocni effigies, de iis qui meretricibus donant, quod in bonos usus verti debeat

Impiger haud cessat funem contexere sparto,
  Humidaque artifici iungere fila manu,
Sed quantum multis vix torquet strenuum horis,
  Protinus ignavi ventris asella vorat.
Foemina, iners animal, facili congesta marito
  Lucra rapit, mundum prodigit inque suum.

Emblema XCIII

In parasitos

Quos tibi donamus, fluviales accipe cancros;
  Munera conveniunt moribus ista tuis.
His oculi vigiles, et forfice plurimus ordo
  Chelarum armatus, maximaque alvus adest:
Sic tibi propensus stat pingui abdomine venter,
  Pernicesque pedes, spiculaque apta pedi:
Cum vagus in triviis, mensaeque sedilibus erras,
  Inque alios mordax scommata salsa iacis.

Emblema XCIV

Parvam culinam duobus ganeonibus non sufficere

In modicis nihil est, quod quis lucretur: et unum
  Arbustum geminos non alit erithacos.

Aliud

In tenui spes nulla lucri est: unoque residunt
  Arbusto geminae non bene ficedulae.

Emblema XCV

Captivus ob gulam

Regnatorque penus, mensaeque arrosor herilis
  Ostrea mus summis vidit hiulca labris.
Queis teneram apponens barbam, falsa ossa momordit:
  Ast ea clauserunt tacta repente domum;
Deprensum et tetro tenuerunt carcere furem,
  Semet in obscurum qui dederat tumulum.

Emblema XCVI

In garrulum et gulosum

Voce boat torva, praelargo est gutture, rostrum
  Instar habet nasi, multiforisque tubae.
Deformem rabulam, addictum ventrique gulaeque
  Signabit, volucer cum truo pictus erit.

Emblema XCVII

Doctorum agnomina

Moris vetusti est, aliqua professoribus
  Superadiici cognomina.
Faciles apertosque explicans tantum locos,
  Canon vocatur Curtius.
Revolvitur qui eodem, et iterat qui nimis,
  Maeander, ut Parisius.
Obscurus et confusus, ut Picus fuit,
  Labyrinthus appellabitur.
Nimis brevis, multa amputans, ut Claudius,
  Mucronis agnomen feret.
Qui vel columnas voce rumpit, Parpalus,
  Dictus Truo est scholasticis.
Contra est vocatus, tenuis esset Albius
  Quod voce, vespertilio.
At ultimas mutilans colobotes syllabas,
  Hirundo Crassus dicitur.
Qui surdus aliis, solus ipse vult loqui,
  Ut sturnus in proverbio est.
Hic blaesus, ille raucus, iste garriens.
  Hic sibilat ceu vipera.
Tumultuatur ille rictu et naribus,
  Huic lingua terebellam facit
Singultit alius, atque tussit haesitans.
   At conspuit alius; ut psecas.
Quam multa rebus vitia in humanis agunt,
  Tam multa surgunt nomina.

Emblema XCVIII

Natura

Pana colunt gentes (Naturam hoc dicere rerum est)
  Semicaprumque hominem, semivirumque Deum.
Est vir pube tenus, quod nobis insita virtus
  Corde oriens, celsa verticis arce sedet.
Hinc caper est, quia nos natura in saecla propagat
  Concubitu, ut volucres, squamea, bruta, feras.
Quod commune aliis animantibus, est caper index
  Luxuriae, Veneris signaque aperta gerit.
Cordi alii sophiam, alii tribuere cerebro:
  Inferiora modus, nec ratio ulla tenet.

Emblema XCIX

Ars naturam adiuvans

Ut sphaerae Fortuna, cubo sic insidet Hermes:
  Artibus hic, variis casibus illa praeest:
Adversus vim fortunae est ars facta: sed artis
  Cum fortuna mala est, saepe requirit opem.
Disce bonas artes igitur studiosa iuventus,
  Quae certae secum commoda sortis habent.

Emblema C

In iuventam

Natus uterque Iovis, tener atque imberbis uterque,
  Quem Latona tulit, quem tulit et Semele,
Salvete, aeterna simul et florete iuventa,
  Numine sit vestro quae diuturna mihi.
Tu vino curas, tu victu dilue morbos,
  Ut lento accedat curva senecta pede.

Emblema CI

In quatuor anni tempora

Advenisse hyemem frigilla renunciat ales.
  Ad nos vere novo garrula hirundo redit.
Indicat aestatem sese expectare cucullus.
  Autumno est tantum cernere ficedulas.

Emblema CII

Scyphus Nestoris

Nestoreum geminis cratera hunc accipe fundis,
  Quod gravis argenti massa profudit opus.
Claviculi ex auro, stant circum quatuor ansae:
  Unamquamque super fulva columba sedet.
Solus eum potuit longaevus tollere Nestor.
  Maeonide, doceas quid sibi Musa velit?
Est coelum, scyphus ipse: colorque argenteus illi,
  Aurea sunt coeli sidera claviculi.
Pleiadas esse putant, quas dixerit ille columbas:
  Umbilici gemini magna minorque fera est.
Haec Nestor longo sapiens intelligit usu:
  Bella gerunt fortes, callidus astra tenet.

Emblema CIII

Quae supra nos, nihil ad nos

Caucasia aeternum pendens in rupe Prometheus
  Diripitur sacri praepetis ungue iecur.
Et nollet fecisse hominem: figulosque perosus
  Accensam rapto damnat ab igne facem.
Roduntur variis prudentum pectora curis,
  Qui coeli affectant scire, Deumque vices.

Emblema CIV

In astrologos

Icare, per superos qui raptus et aera, donec
  In mare praecipitem cera liquata daret,
Nunc te cera eadem, fervensque resuscitat ignis,
  Exemplo ut doceas dogmata certa tuo.
Astrologus caveat quicquam praedicere: praeceps
  Nam cadet impostor dum super astra volat.

Emblema CV

Qui alta contemplantur, cadere

Dum turdos visco, pedica dum fallit alaudas,
  Et iacta altivolam figit arundo gruem,
Dipsada non prudens auceps pede perculit: ultrix
  Illa mali, emissum virus ab ore iacit.
Sic obit, extento qui sidera respicit arcu,
  Securus fati, quod iacet ante pedes.

Emblema CVI

Potentissimus affectus amor

Aspice ut invictus vires auriga leonis,
  Expressus gemma pusio vincat Amor?
Utque manu hac scuticam tenet, hac ut flectit habenas,
  Utque est in pueri plurimus ore decor.
Dira lues procul esto: feram qui vincere talem
  Est potis, a nobis temperet anne manus?

Emblema CVII

Potentia Amoris

Nudus Amor viden' ut ridet, placidumque tuetur.
  Nec faculas, nec quae cornua flectat, habet
Altera sed manuum flores gerit, altera piscem,
  Scilicet ut terrae iura det atque mari.

Emblema CVIII

Vis Amoris

Aligerum fulmen fregit Deus aliger, igne
  Dum demonstrat uti est fortior ignis Amor.

Emblema CIX

In studiosum captum amore

Immersus studiis, dicundo et iure peritus,
  Et maximus libellio.
Helianiran amat, quantum nec Thracius umquam
  Princeps sororis pellicem.
Pallada cur alio superasti iudice, Cypri?
  Num sat sub Ida est vincere?

Emblema CX

[Anteros], id est, amor virtutis

Dic ubi sunt incurvi arcus? Ubi tela, Cupido?
  Mollia queis iuvenum figere corda soles?
Fax ubi tristis? Ubi pennae? Tres unde corollas
  Fert manus? Unde aliam tempora cincta gerunt?
Haud mihi vulgari est hospes cum Cypride quicquam,
  Ulla voluptatis nos neque forma tulit.
Sed puris hominum succendo mentibus ignes
  Disciplinae, animos astraque ad alta traho.
Quatuor ecque ipsa texo virtute corollas:
  Quarum, quae Sophiae est, tempora prima tegit.

Emblema CXI

[Anteros], amor virtutis, alium Cupidinem superans

Aligerum, aligeroque inimicum pinxit Amori,
  Arcu arcum, atque ignes igne domans Nemesis.
Ut quae aliis fecit, patiatur: at hic puer olim
  Intrepidus gestans tela, miser lacrimat.
Ter spuit inque sinus imos: res mira crematur
  Igne ignis, furias odit Amoris Amor.

Emblema CXII

Dulcia quandoque amara fieri

Matre procul licta, paullum secesserat infans
  Lydius: hunc dirae sed rapuistis apes.
Venerat hic ad vos placidas ratus esse volucres,
  Cum nec ita immitis vipera saeva foret.
Quae datis, ah, dulci stimulos pro munere mellis;
  Pro dolor, heu, sine te gratia nulla datur!

Emblema CXIII

Fere simile ex Theocrito

Alveolis dum mella legit, percussit Amorem
Furacem mala apes, et summis spicula liquit
In digitis: tumido gemit at puer anxius ungue,
Et quatit errabundus humum, Venerique dolorem
Indicat, et graviter queritur, quod apicula parvum
Ipsa inferre animal tam noxia vulnera possit.
Cui ridens Venus: Hanc imitaris tu quoque, dixit,
Nate, feram, qui das tot noxia vulnera parvus.

Emblema CXIV

In statuam Amoris

Quis sit Amor, plures olim cecinere Poetae,
  Eius qui vario nomine gesta ferunt.
Convenit hoc, quod veste caret, quod corpore parvus,
  Tela alasque ferens, lumina nulla tenet.
Haec ora hic habitusque Dei est. Sed dicere tantos
  Si licet in vates, falsa subesse reor.
Eccur nudus agat? Divo quasi pallia desint,
  Qui cunctas domiti possidet orbis opes?
Aut qui quaeso nives, boreamque evadere nudus
  Alpinum potuit, strictaque prata gelu?
Si puer est, puerumne vocas qui Nestora vincit?
  An nosti Ascraei carmina docta senis?
Inconstans puer hic obdurans pectora, quae iam
  Trans adiit, numquam linquere sponte potest.
At pharetras et tela gerit, quid inutile pondus?
  An curvare infans cornua dira valet?
Alas curve tenet, quas nescit in aethera ferre?
  Inscius in volucrum flectere tela iecur.
Serpit humi, semperque virum mortalia corda
  Laedit, et haud alas saxeus inde movet.
Si caecus, vittamque gerit, quid taenia caeco
  Utilis est? Ideo num minus ille videt?
Quisve sagittiferum credat qui lumine captus?
  Hic certa, at caeci spicula vana movet
Igneus est, aiunt, versatque in pectore flammas.
  Cur age vivit adhuc? Omnia flamma vorat.
Quinetiam tumidis cur non extinguitur undis
  Naiadum, quoties, mollia corda subit?
At tu ne tantis capiare erroribus, audi:
  Verus quid sit Amor, carmina nostra ferent.
Iucundus labor est, lasciva per otia: signum
  Illius est nigro punica glans clypeo.

Emblema CXV

In oblivionem patriae

Iamdudum missa patria, oblitusque tuorum,
  Quos tibi seu sanguis, sive paravit amor;
Romam habitas nec cura domum subit ulla reverti,
  Aeternae tantum te capit urbis honos.
Sic Ithacum praemissa manus dulcedine loti
  Liquerat et patriam, liquerat atque ducem.

Emblema CXVI

Sirenes

Absque alis volucres, et cruribus absque puellas,
  Rostro absque et pisces, qui tamen ore canant,
Quis putat esse ullos? Iungi haec Natura negavit:
  Sirenes fieri sed potuisse docent.
Illicium est mulier quae in piscem desinit atrum,
  Plurima quod secum monstra libido vehit.
Aspectu, verbis, animi candore trahuntur,
  Parthenope, Ligia, Leucosiaque viri.
Has Musae explumant, has atque illudit Ulysses:
  Scilicet est doctis cum meretrice nihil.

Emblema CXVII

Senex puellam amans

Dum Sophocles (quamvis affecta aetate) puellam
  A quaestu Archippen ad sua vota trahit,
Allicit et pretio, tulit aegre insana iuventus
  Ob zelum, et tali carmine utrumque notat:
Noctua ut in tumulis, super utque cadavera bubo,
  Talis apud Sophoclem nostra puella sedet.

Emblema CVIII

In colores

Index moestitiae est pullus color: utimur omnes
  Hoc habitu, tumulis cum damus inferias:
At sinceri animi, et mentis stola candida purae:
  Hinc sindon sacris linea grata viris.
Nos sperare docet viridis. Spes dicitur esse
  In viridi, quoties irrita retro cadit.
Est cupidis flavus color: est et amantibus aptus,
  Et scortis, et queis spes sua certa fuit.
At ruber armatos equites exornet amictus;
  Indicet et pueros erubuisse pudor.
Coeruleus nautas, et qui caelestia vates
  Attoniti nimia relligione petunt.
Vilia sunt gilvis nativaque vellera burrhis:
  Qualia lignipedes stragula habere solent.
Quem curae ingentes cruciant, vel zelus amoris,
  Creditur hic fulva non male veste tegi.
Quisquis sorte sua contentus ianthina gestet;
  Fortunae aequanimis taedia quique ferat.
Ut varia est natura coloribus in gignendis,
  Sic aliis aliud: sed sua cuique placent.

Emblema CXIX

Virtuti, fortuna comes

Anguibus implicitis, geminis caduceus alis
  Inter Amaltheae cornua rectus adest.
Pollentes sic mente viros, fandique peritos
  Indicat, ut rerum copia multa beat.

Emblema CXX

Fortuna virtutem superans

Caesareo postquam superatus milite, vidit
  Civili undantem sanguine Pharsaliam;
Iam iam stricturus moribunda in pectora ferrum,
  Audaci hos Brutus protulit ore sonos:
Infelix virtus, et solis provida verbis,
  Fortunam in rebus cur sequeris dominam?

Emblema CXXI

Paupertatem summis ingeniis obesse ne provehantur

Dextra tenet lapidem, manus altera sustinet alas:
  Ut me pluma levat, sic grave mergit onus.
Ingenio poteram superas volitare per arces,
  Me nisi paupertas invida deprimeret.

Emblema CXXII

In Occasionem

[Dialogistikôs]

Lysippi hoc opus est, Sicyon cui patria. Tu quis?
  Cuncta domans capti temporis articulus.
Cur pinnis stas? Usque rotor. Talaria plantis
  Cur retines? Passim me levis aura rapit.
In dextra est tenuis, dic, unde novacula? Acutum
  Omni acie hoc signum me magis esse docet.
Cur in fronte coma? Occurens ut prendar. At heus tu,
  Dic, cur pars calva est posterior capitis?
Me semel alipedem si quis permittat abire,
  Ne possim apprenso postmodo crine capi.
Tali opifex nos arte tui caussa edidit, hospes:
  Utque omnes moneam, pergula aperta tenet.

Emblema CXXIII

In subitum terrorem

Effuso cernens fugientes agmine turmas,
  Quis mea nunc inflat cornua? Faunus ait.

Emblema CXXIV

In illaudata laudantes

Ingentes Galatum semiermi milite turmas,
  Spem praeter trepidus fuderat Antiochus:
Lucarum cum saeva boum vis, ira, proboscis,
  Tum primum hostiles corripuisset equos.
Ergo trophaea locans Elephantis imagine pinxit,
  Insuper et sociis, Occideramus, ait,
Bellua servasset ni nos foedissima barrus:
  Ut superasse iuvat, sic superasse pudet.

Emblema CXXV

In momentaneam felicitatem

Aeriam propter crevisse cucurbita pinum
  Dicitur, et grandi luxuriasse coma:
Cum ramos complexa, ipsumque egressa cacumen.
  Se praestare aliis credidit arboribus.
Cui pinus, Nimium brevis est haec gloria: nam te
  Protinus adveniet, quae male perdet, hiems.

Emblema CXXVI

Ex damno alterius, alterius utilitas

Dum saevis ruerent in mutua vulnera telis,
  Ungue leaena ferox, dente timendus aper,
Accurrit vultur spectatum, et prandia captat.
  Gloria victoris, praeda futura sua est.

Emblema CXXVII

Bonis auspiciis incipiendum

Auspiciis res coepta malis, bene cedere nescit.
  Felici quae sunt omine facta, iuvant.
Quidquid agis, mustela tibi si occurrant, omitte:
  Signa malae haec sortis bestia prava gerit.

Emblema CXXVIII

Nihil reliqui

Scilicet hoc deerat post tot mala, denique nostris
  Locustae ut raperent quicquid inesset agris.
Vidimus innumeras Euro duce tendere turmas,
  Qualia non Atylae, castrave Xerxis erant.
Hae foenum, milium, farra omnia consumpserunt.
  Spes et in angusto est, stant nisi vota super.

Emblema CXXIX

Male parta, male dilabuntur

Milvus edax, nimiae quem nausea torserat escae,
  Hei mihi, mater, ait, viscera ab ore fluunt.
Illa autem, Quid fles? Cur haec tua viscera credas,
  Qui rapto vivens sola aliena vomis?

Emblema CXXX

Semper praesto esse infortunia

Ludebant parili tres olim aetate puellae
  Sortibus, ad Stygias quae prior iret aquas.
At cui iactato male cesserat alea talo,
  Ridebat sortis caeca puella suae:
Cum subito icta caput labente est mortua tecto,
  Solvit et audacis debita fata ioci.
Rebus in adversis mala sors non fallitur: ast in
  Faustis, nec precibus, nec locus est manui.

Emblema CXXXI

Remedia in arduo, mala in prono esse

Aetheriis postquam deiecit sedibus Aten
  Iupiter, heu vexat quam mala noxa viros?
Evolat haec pedibus celer et pernicibus alis,
  Intactumque nihil casibus esse sinit.
Ergo Litae, proles Iovis, hanc comitantur euntem,
  Sarturae quidquid fecerit illa mali.
Sed quia segnipedes, luscae, lassaeque senecta,
  Nil nisi post longo tempore restituunt.

Emblema CXXXII

Ex arduis perpetuum nomen

Crediderat platani ramis sua pignora passer,
  Et bene, ni saevo visa dracone forent.
Glutiit hic pullos omnes, miseramque parentem
  Saxeus, et tali dignus obire nece.
Haec, nisi mentitur Calchas, monimenta laboris
  Sunt longi, cuius fama perennis eat.

Emblema CXXXIII

Ex litterarum studiis immortalitatem acquiri

Neptuni tubicen (cuius pars ultima cetum,
  Aequoreum facies indicat esse Deum)
Serpentis medio Triton comprenditur orbe,
  Qui caudam inserto mordicus in ore tenet.
Fama viros animo insignes, praeclaraque gesta
  Prosequitur, toto mandat et orbe legi.

Emblema CXXXIV

Tumulus Ioannis Galeacii Vicecomitis, primi Ducis Mediolanensis

Pro tumulo pone Italiam, pone arma ducesque,
  Et mare, quod geminos mugit adusque sinus.
Adde his Barbariem conantem irrumpere frustra,
  Et mercede emptas in fera bella manus.
Anguiger ast [est] summo sistens in culmine dicat:
  Quis parvis magnum me superimposuit?

Emblema CXXXV

Optimus civis

Dum iustis patriam Thrasybulus vindicat armis,
  Dumque simultates ponere quemque iubet,
Concors ordo omnis, magni instar muneris, illi
  Palladia sertum frondis habere dedit.
Cinge comam, Thrasybule, geras hunc solus honorem;
  In magna nemo est aemulus urbe tibi.

Emblema CXXXVI

Strenuorum immortale nomen

Aeacidae tumulum Rhaetaeo in littore cernis,
  Quem plerumque pedes visitat alba Thetis.
Obtegitur semper viridi lapis hic amarantho;
  Quod nunquam Herois sit moriturus honos.
Hic Graium murus, magni nex Hectoris. Haud plus
  Debet Maeonidae, quam sibi Maeonides.

Emblema CXXXVII

Nobiles, et generosi

Aurea Cecropias nectebat fibula vestes,
  Cui coniuncta tenax dente cicada fuit:
Calceus, Arcadico suberat cui lunula ritu,
  Gestatur patribus mullea Romulidis.
Indigenas quod se adsererent, haec signa tulerunt
  Antiqua illustres nobilitate viri.

Emblema CXXXVIII

Duodecim certamina Herculis

[Allêgorikôs]

Roboris invicti superat facundia laudes.
Dicta Sophistarum, laqueosque resolvit inanes.
Non furor, aut rabies virtute potentior ulla est.
Continuum ob cursum sapienti opulentia cedit.
Spernit avaritiam, nec rapto aut foenore gaudet.
Vincit foemineos spoliatque insignibus astus.
Expurgat sordes, et cultum mentibus addit.
Illicitos odit coitus, abigitque nocentes.
Barbaries feritasque dat impia denique poenam.
Unius virtus collectos dissipat hostes.
Invehit in patriam externis bona plurima ab oris.
Docta per ora virum volat, et non interit unquam.

Emblema CXXXIX

In nothos

Herculeos spurii semper celebretis honores:
  Nam vestri princeps ordinis ille fuit.
Nec prius esse Deus potuit, quam sugeret infans
  Lac, sibi quod fraudis nescia Iuno dabat.

Emblema CXL

Imparilitas

Ut sublime volans tenuem secat aera falco,
  Ut pascuntur humi graculus, anser, anas:
Sic summum scandit super aethera Pindarus ingens;
  Sic scit humi tantum serpere Bacchylides.

Emblema CXLI

In desciscentes

Quod fine egregios turpi maculaveris orsus,
  In noxamque tuum verteris officium;
Fecisti quod capra, sui mulctralia lactis
  Cum ferit, et proprias calce profundit opes.

Emblema CXLII

Aemulatio impar

Altivolam milvus comitatur degener harpam,
  Et praedae partem saepe cadentis habet.
Mullum prosequitur, qui spretas sargus ab illo
  Praeteritasque avidus devorat ore dapes.
Sic mecum Oenocrates agit: at deserta studentum
  Utitur hoc lippo curia tanquam oculo.

Emblema CXLIII

Albutii ad D. Alciatum, suadentis, ut de tumultibus Italicis se subducat, et in Gallia profiteatur

Quae dedit hos fructus arbor, caelo advena nostro,
  Venit ab Eoo Persidis axe prius.
Translatu facta est melior, quae noxia quondam
  In patria, hic nobis dulcia poma gerit.
Fert folium linguae, fert poma simillima cordi:
  Alciate, hinc vitam degere disce tuam.
Tu procul a patria in pretio es maiore futurus;
  Multum corde sapis, nec minus ore vales.

Emblema CXLIV

Princeps subditorum incolumitatem procurans

Titanii quoties conturbant aequora fratres,
  Tum miseros nautas anchora iacta iuvat:
Hanc pius erga homines Delphin complectitur, imis
  Tutius ut possit figier illa vadis.
Quam decet haec memores gestare insignia Reges,
  Anchora quod nautis, se populo esse suo.

Emblema CXLV

In Senatum boni Principis

Effigies manibus truncae ante altaria divum
  Hic resident, quarum lumine capta prior.
Signa potestatis summae, sanctique Senatus
  Thebanis fuerant ista reperta viris.
Cur resident? Quia mente graves decet esse quieta
  Iuridicos, animo nec variare levi.
Cur sine sunt manibus? Capiant ne xenia, nec se
  Polliticis flecti muneribusve sinant.
Caecus at est Princeps; quod solis auribus, absque
  Affectu, constans iussa Senatus agit.

Emblema CXLVI

Consiliarii Principum

Heroum genitos, et magnum fertur Achillem
  In stabulis Chiron erudiisse suis.
Semiferum doctorem, et semivirum Centaurum,
  Assideat quisquis Regibus, esse decet.
Est fera, dum violat socios, dum proterit hostes:
  Estque homo, dum simulat se populo esse pium.

Emblema CXLVII

Opulentia tyranni, paupertas subiectorum

Humani quod splen est corporis, in populi re
  Hoc Caesar fiscum dixerat esse suum.
Splene aucto, reliqui tabescunt corporis artus,
  Fisco aucto, arguitur civica pauperies.

Emblema CXLVIII

Quod non capit Christus rapit fiscus

Exprimit humentes, quas iam madefecerat ante,
  Spongiolas cupidi Principis arcta manus.
Provehit ad summum fures, quos deinde coercet,
  Vertat ut in fiscum quae male parta suum.

Emblema CXLIX

Principis clementia

Vesparum quod nulla unquam rex spicula figet,
  Quodque aliis duplo corpore maior erit;
Arguet imperium clemens moderataque regna,
  Sanctaque iudicibus credita iura bonis.

Emblema CL

Salus publica

Phoebigena erectis Epidaurius insidet aris,
  Mitis, et immani conditur angue deus.
Accurrunt aegri, veniatque salutifer orant.
  Annuit, atque ratas efficit ille preces.

Emblema CLI

Respublica liberata

Caesaris exitio, ceu libertate recepta,
  Haec ducibus Brutis cusa moneta fuit.
Ensiculi in primis, queis pileus insuper astat,
  Qualem missa manu servitia accipiunt.

Emblema CLII

In vitam humanam

Plus solito humanae nunc defle incommoda vitae
  Heraclite: scatet pluribus illa malis.
Tu rursus, si quando alias, extolle cachinnum
  Democrite: illa magis ludicra facta fuit.
Interea haec cernens meditor, qua denique tecum
  Fine fleam, aut tecum quomodo splene iocer.

Emblema CLIII

Aere quandoque salutem redimendam

Et pedibus segnis, tumida et propendulus alvo,
  Hac tamen insidias effugit arte fiber.
Mordicus ipse sibe medicata virilia vellit,
  Atque abicit, sese gnarus ob illa peti.
Huius ab exemplo disce non parcere rebus,
  Et, vitam ut redimas, hostibus aera dare.

Emblema CLIV

Cum larvis non luctandum

Aeacidae moriens percussu cuspidis Hector
  Qui toties hostes vicerat ante suos;
Comprimere haud potuit vocem, insultantibus illis,
  Dum curru et pedibus nectere vincla parant.
Distrahite ut libitum est: sic cassi luce leonis
  Convellunt barbam vel timidi lepores.

Emblema CLV

De Morte et Amore

Errabat socio Mors iniuncta Cupidine: secum
  Mors pharetras, parvus tela gerebat Amor.
Divertere simul, simul una et nocte cubarunt:
  Caecus Amor, Mors hoc tempore caeca fuit.
Alter enim alterius male provida spicula sumpsit,
  Mors aurata, tenet ossea tela puer
Debuit inde senex qui nunc Acheronticus esse,
  Ecce amat, et capiti florea serta parat.
At ego mutato quia Amor me perculit arcu,
  Deficio, iniiciunt et mihi fata manum.
Parce puer, Mors signa tenens victricia parce:
  Fac ego amem, subeat fac Acheronta senex.

Emblema CLVI

In formosam fato praereptam

Cur puerum Mors ausa dolis es carpere Amorem,
  Tela tua ut iaceret, dum propria esse putat?

Emblema CLVII

In mortem praeproperam

Qui teneras forma allexit, torsitque puellas
  Pulchrior et tota nobilis urbe puer,
Occidit ante diem, nulli mage flendus, Aresti,
  Quam tibi, cui casto iunctus amore fuit.
Ergo illi tumulum, tanti monumenta doloris
  Astruis, et querulis vocibus astra feris:
Me sine abis dilecte? neque amplius ibimus una?
  Nec mecum in studiis otia grata teres?
Sed te terra teget, sed fati Gorgonis ora,
  Delphinesque tui signa dolenda dabunt.

Emblema CLVIII

Terminus

Quadratum infoditur firmissima tessera saxum,
  Stat cirrata super pectore imago tenus,
Et sese nulli profitetur cedere: talis
  Terminus est, homines qui scopus unus agit.
Est immota dies, praefixaque tempora fatis,
  Deque ferunt primis ultima iudicium.

Emblema CLIX

Opulenti haereditas

Patroclum falsis rapiunt hinc Troes in armis,
  Hinc socii, atque omnis turba Pelasga vetat.
Obtinet exuvias Hector, Graecique cadaver.
  Haec fabella agitur cum vir optimus obit.
Maxima rixa oritur, tandem sed transigit haeres,
  Et corvis aliquid, vulturiisque sinit.

Emblema CLX

Amicitia etiam post mortem durans

Arentem senio, nudam quoque frondibus ulmum
  Complexa est viridi vitis opaca coma:
Agnoscitque vices naturae, et grata parenti
  Officii reddit mutua iura suo.
Exemploque monet, tales nos quaerere amicos,
  Quos neque disiungat foedere summa dies.

Emblema CLXI

Mutuum auxilium

Loripedem sublatum humeris fert lumine captus,
  Et socii haec oculis munera retribuit.
Quo caret alteruter, concors sic praestat uterque:
  Mutuat hic oculos, mutuat ille pedes.

Emblema CLXII

Auxilium nunquam deficiens

Bina pericla unis effugi sedulus armis,
  Cum premererque solo, cum premererque salo.
Incolumem ex acie clypeus me praestitit: idem
  Navifragum apprensus littora adusque tulit.

Emblema CLXIII

Gratiae

Tres Charites Veneri assistunt, dominamque sequuntur,
  Hincque voluptates, atque alimenta parant.
Laetitiam Euphrosyne, speciosum Aglaia nitorem,
  Suadela est Pithus, blandus et ore lepos.
Cur nudae? Mentis quoniam candore venustas
  Constat, et eximia simplicitate placet.
An quia nil referunt ingrati, atque arcula inanis
  Est Charitum? qui dat munera, nudus eget.
Addita cur nuper pedibus talaria? Bis dat,
  Qui cito dat: minimi gratia tarda preti est.
Implicitis ulnis cur vertitur altera? Gratus
  Foenerat: huic remanent una abeunte duae.
Iuppiter iis genotor, coeli de semine divas
  Omnibus acceptas edidit Eurynome.

Emblema CLXIV

In detractores

Audent flagriferi matulae, stupidique magistri
  Bilem in me impuri pectoris evomere.
Quid faciam? reddamne vices? Sed nonne cicadam
  Ala una obstreperam corripuisse ferar?
Quid prodest muscas operosis pellere flabris?
  Negligere est satius, perdere quod nequeas.

Emblema CLXV

Inanis impetus

Lunarem noctu, ut speculum, canis inspicit orbem,
  Seque videns, alium credit inesse canem,
Et latrat: sed frustra agitur vox irrita ventis,
  Et peragit cursus surda Diana suos.

Emblema CLXVI

Aliquid mali propter vicinum malum

Raptabat torrens ollas, quarum una metallo,
  Altera erat figuli terrea facta manu.
Hanc igitur rogat illa, velit sibi proxima ferri,
  Iuncta ut praecipites utraque sistat aquas.
Cui lutea: Haud nobis tua sunt commercia curae,
  Ne mihi proximitas haec mala multa ferat.
Nam seu te nobis, seu nos tibi conferat unda,
  Ipsa ego te fragilis sospite sola terar.

Emblema CLXVII

In eum, qui truculentia suorum perierit

Delphinem invitum me in littora compulit aestus,
  Exemplum, infido quanta pericla mari.
Nam si nec propriis Neptunus parcit alumnis.
  Quis tutos homines navibus esse putet?

Emblema CLXVIII

[Enchthrôn adôra dôra]

In dona hostium

Bellorum cepisse ferunt monumenta vicissim
  Scutiferum Aiacen, Hectoraque Iliacum.
Balthea Priamides, rigidum Telamonius ensem,
  Instrumenta suae cepit uterque necis.
Ensis enim Aiacem confecit: at Hectora functum
  Traxere AEmoniis cingula nexa rotis.
Sic titulo obsequii, qua mittunt hostibus hostes
  Munera, venturi praescia fata ferunt.

Emblema CLXIX

A minimis quoque timendum

Bella gerit scarabaeus, et hostem provocat ultro,
  Robore et inferior, consilio superat.
Nam plumis aquilae clam se neque cognitus abdit,
  Hostilem ut nidum summa per astra petat.
Ovaque, confodiens, prohibet spem crescere prolis:
  Hocque modo illatum dedecus ultus abit.

Emblema CLXX

Obnoxia infirmitas

Pisciculos aurata rapit medio aequore sardas,
  Ni fugiant pavidae, summa marisque petant.
Ast ibi sunt mergis fulicisque voracibus esca.
  Eheu, intuta manens undique debilitas.

Emblema CLXXI

Vel post mortem formidolosi

Caetera mutescent, coriumque silebit ovillum,
  Si confecta lupi tympana pelle sonent.
Hanc membrana ovium sic exhorrescit, ut hostem
  Exanimis quamvis non ferat exanimem.
Sic cute detracta Ziscas, in tympana versus,
  Boemos potuit vincere Pontifices.

Emblema CLXXII

Iusta vindicta

Dum residet Cyclops sinuosi in faucibus antri,
  Haec secum teneras concinit inter oves:
Pascite vos herbas, sociis ego pascar Achivis,
  Postremumque Utin viscera nostra ferent.
Audiit haec Ithacus, Cyclopaque lumine cassum
  Reddidit. En poenas ut suus auctor habet.

Emblema CLXXIII

Iusta ultio

Raptabat volucres captum pede corvus in auras
  Scorpion, audaci praemia parta gulae.
Ast ille infuso sensim per membra veneno,
  Raptorem in Stygias compulit ultor aquas.
O risu res digna: aliis qui fata parabat,
  Ipse perit, propriis succubuitque dolis.

Emblema CLXXIV

Parem delinquentis et suasoris culpam esse

Praeconem lituo perflantem classica victrix
  Captivum in tetro carcere turba tenet.
Queis ille excusat, quod nec sit strenuus armis,
  Ullius aut saevo laeserit ense latus.
Huic illi: Quin ipse magis timidissime peccas,
  Qui clangore alios aeris in arma cies.

Emblema CLXXV

Alius peccat, alius plectitur

Arripit ut lapidem catulus, morsuque fatigat,
  Nec percussori mutua damna facit.
Sic plerique sinunt veros elabier hostes
  Et quos nulla gravat noxia, dente petunt.

Emblema CLXXVI

Insani gladius

Setigeri medius stabat gregis ensifer Aiax,
  Caede suum credens caedere Tantalidas.
Hostia sic tamquam sus succedeana poenas
  Pro Laertiade, pro caveaque dabat.
Nescit obesse suis furor hostibus: errat ab ictu,
  Consiliique impos in sua damna ruit.

Emblema CLXXVII

Pax

Turrigeris humeris, dentis quoque barrus eburni
  Qui superare ferox Martia bella solet,
Supposuit nunc colla iugo, stimulisque subactus,
  Caesareos currus ad pia templa vehit.
Vel fera cognoscit concordes undique gentes,
  Proiectisque armis munia pacis obit.

Emblema CLXXVIII

Ex bello pax

En galea, intrepidus quam miles gesserat, et qua
  Saepius hostili sparsa cruore fuit;
Parta pace apibus tenuis concessit in usum
  Alveoli, atque favos, grataque mella gerit.
Arma procul iaceant: fas sit tunc sumere bellum
  Quando aliter pacis non potes arte frui.

Emblema CLXXIX

Ex pace ubertas

Grandibus ex spicis tenues contexe corollas,
  Quas circum alterno palmite vitis eat.
His comptae Alcyones tranquilli in marmoris unda
  Nidificant, pullos involucresque fovent.
Laetus erit Cereri, Baccho quoque fertilis annus,
  Aequorei si rex alitis instar erit.

Emblema CLXXX

Doctos doctis obloqui nefas esse

Quid rapis heu Progne vocalem saeva cicadam,
  Pignoribusque tuis fercula dira paras?
Stridula stridentem, vernam verna hospita laedis
  Hospitam, et aligeram penniger ales avem?
Ergo abice hanc praedam: nam musica pectora, summum est,
  Alterum ab alterius dente perire, nefas.

Emblema CLXXXI

Eloquentia fortitudine praestantior

Arcum laeva tenet, rigidam fert dextera clavam,
  Contegit et Nemees corpora nuda leo.
Herculis haec igitur facies? Non convenit illud
  Quod vetus, et senio tempora cana gerit.
Quid quod lingua illi levibus traiecta catenis,
  Queis fissa facile is allicit aure viros?
Anne quod Alciden lingua, non robore Galli
  Praestantem populis iura dedisse ferunt?
Cedunt arma togae, et quamvis durissima corda
  Eloquio pollens ad sua vota trahit.

Emblema CLXXXII

Facundia difficilis

Antidotum Aeaea medicata in pocula Circes
  Mercurium hoc Ithaco fama dedisse fuit.
Moly vocant: id vix radice evellitur atra,
  Purpureus sed flos, lactis et instar habet.
Eloquii candor facundiaque allicit omnes:
  Sed multi res est tanta laboris opus.

Emblema CLXXXIII

Antiquissima quaeque commentitia

PALLENAEE senex, cui forma est histrica, Proteu,
  Qui modo membra viri fers, modo membra feri:
Dic age, quae species ratio te vertit in omnes,
  Nulla sit ut vario certa figura tibi?
Signa vetustatis, primaevi et praefero saecli,
  De quo quisque suo somniat arbitrio.

Emblema CLXXXIV

Insignia poetarum

Gentiles clypeos sunt qui in Iovis alite gestant;
  Sunt quibus aut serpens, aut leo, signa ferunt.
Dira sed haec vatum fugiant animalia ceras,
  Doctaque sustineat stemmata pulcher Olor.
Hic Phoebo sacer, et nostrae regionis alumnus:
  Rex olim, veteres servat adhuc titulos.

Emblema CLXXXV

Musicam Diis curae esse

Locrensis posuit tibe Delphice Phoebe cicadam
  Eunomus hanc, palmae signa decora suae.
Certabat plectro Spartyn commissus in hostem,
  Et percussa sonum pollice fila dabant.
Trita fides rauco coepit cum stridere bombo,
  Legitimum harmonias et vitiare melos.
Tum citharae argutans suavis sese intulit ales,
  Quae fractam impleret voce cicada fidem:
Quaeque allecta, soni ad legem descendit ab altis
  Saltibus, ut nobis garrula ferret opem.
Ergo tuae ut firmus stet honos, o sancte, cicadae,
  Pro cithara hic fidicen aeneus ipsa sedet.

Emblema CLXXXVI

Littera occidit, spiritus vivificat

Vipereos Cadmus dentes ut credidit arvis,
  Sevit et Aonio semina dira solo:
Terrigenum clypeata cohors exorta virorum est,
  Hostili inter se qui cecidere manu.
Evasere, quibus monitu Tritonidos armis
  Abiectis data pax, dextraque iuncta fuit.
Primus Agenorides elementa, notasque magistris
  Tradidit, iis suavem iunxit et harmoniam.
Quorum discipulos contraria plurima vexant,
  Non nisi Palladia quae dirimuntur ope.

Emblema CLXXXVII

Dicta septem Sapientum

Haec habeas, septem sapientum effingere dicta,
  Atque ea picturis qui celebrare velis.
Optimus in rebus modus est, Cleobulus ut inquit:
  Hoc trutinae examen, sive libella docet.
Noscere se Chilon Spartanus quemque iubebat:
  Hoc speculum in manibus, vitraque sumpta dabunt.
Quod Periander ait, fraena adde, Corinthius, irae:
  Pulegium admotum naribus efficiet.
Pittacus, at ne quid, dixit, nimis: haec eadem aiunt,
  Contracto qui gith ore liquefaciunt.
Respexisse Solon finem iubet: ultimus agris
  Terminus haud magno cesserit ipse Iovi.
Heu quam vera Bias, est copia magna malorum:
  Musimoni insideat effice Sardus eques.
Ne praes esto, Thales dixit: sic illita visco
  In laqueos sociam parra meropsque trahit.

Emblema CLXXXVIII

Submovendam ignorantiam

Quod monstrum id? Sphinx est. Cur candida virginis ora,
  Et volucrum pennas, crura leonis habet?
Hanc faciem assumpsit rerum ignorantia: tanti
  Scilicet est triplex caussa et origo mali.
Sunt quos ingenium leve, sunt quos blanda voluptas,
  Sunt et quos faciunt corda superba rudes.
At quibus est notum, quid Delphica littera possit,
  Praecipitis monstri guttura dira secant.
Namque vir ipse bipesque tripesque et quadrupes idem est,
  Primaque prudentis laurea, nosse virum.

Emblema CLXXXIX

Mentem, non formam, plus pollere

Ingressa vulpes in Choragi pergulam,
Fabre expolitum invenit humanum caput,
Sic eleganter fabricatum, ut spiritus
Solum deesset, caeteris vivisceret.
Id illa cum sumpsisset in manus, ait:
O quale caput est: sed cerebrum non habet.

Emblema CXC

Dives indoctus

Tranat aquas residens pretioso in vellere Phryxus,
  Et flavam impavidus per mare scandit ovem.
Ecquid id est? Vir sensu hebeti, sed divite gaza,
  Coniugis, aut servi quem regit arbitrium.

Emblema CXCI

In fidem uxoriam

Ecce puella, viro quae dextra iungitur: ecce
  Ut sedet, ut catulus lusitat ante pedes.
Haec fidei est species: Veneris quam si educat ardor,
  Malorum in laeva non male ramus erit.
Poma etenim Veneris sunt. Sic Scheneida vicit
  Hippomenes, petiit sic Galatea virum.

Emblema CXCII

Reverentiam in matrimonio requiri

Cum furit in Venerem, pelagi se in littore sistit
  Vipera, et ab stomacho dira venena vomit:
Muraenamque ciens ingentia sibila tollit,
  At simul amplexus appetit illa viri.
Maxima debetur thalamo reverentia: coniunx
  Alternum debet coniugi et obsequium.

Emblema CXCIII

In foecunditatem sibi ipsi damnosam

Ludibrium pueris lapides iacientibus, hoc me
  In trivia posuit rustica cura nucem:
Quae laceris ramis, perstrictoque ardua libro,
  Certatim fundis per latus omne petor.
Quid sterili posset contingere turpius? Eheu
  Infelix fructus in mea damna fero.

Emblema CXCIV

Amor filiorum

Ante diem vernam boreali cana palumbes
  Frigore nidificat, praecoqua et ova fovet:
Mollius et pulli ut iaceant, sibi vellicat alas,
  Queis nuda hiberno deficit ipsa gelu.
Ecquid Colchi pudet, vel te Progne improba? mortem
  Cum volucris propriae prolis amore subit?

Emblema CXCV

Pietas filiorum in parentes

Per medios hosteis patriae cum ferret ab igne
  Aeneas humeris dulce parentis onus:
Parcite, dicebat: vobis sene adorea rapto
  Nulla erit, erepto sed patre summa mihi.

Emblema CXCVI

Mulieris famam, non formam, vulgatam esse oportere

Dialogismus

Alma Venus, quaenam haec facies? quid denotat illa
  Testudo, molli quam pede Diva premis?
Me sic effinxit Phidias, sexumque referri
  Foemineum nostra iussit ab effigie:
Quodque manere domi, et tacitas decet esse puellas,
  Supposuit pedibus talia signa meis.

Emblema CXCVII

In Pudoris statuam

Penelope desponsa sequi cupiebat Ulyssem,
  Ni secus Icarius mallet habere pater.
Ille Ithacam, hic offert Sparten: manet anxia virgo;
  Hinc pater, inde viri mutuus urget amor.
Ergo sedens velat vultus, obnubit ocellos:
  Ista verecundi signa pudoris erant.
Queis sibi praelatum Icarius cognovit Ulyssem,
  Hocque Pudori aram schemate constituit.

Emblema CXCVIII

Nupta contagioso

Dii meliora piis, Mezenti. Cur age sic me
  Compellas? Emptus quod tibi dote gener,
Gallica quem scabies, dira et mentagra perurit:
  Hoc est quidnam aliud, dic mihi saeve pater,
Corpora corporibus quam iungere mortua vivis,
  Efferaque Etrusci facta novare ducis?

Emblema CXCIX

Cupressus

Indicat effigies metae, nomenque Cupressi,
  Tractandos parili conditione suos.

Aliud

Funesta est arbor, procerum monumenta cupressus,
  Quale apium plebis, comere fronde solet.

Aliud

Pulchra coma est, pulchro digestaeque ordine frondes
  Sed fructus nullos haec coma pulchra gerit.

Emblema CC

Quercus

Grata Iovi est quercus, qui nos servatque fovetque:
  Servanti civem querna corona datur.

Aliud

Glande aluit veteres, sola nunc proficit umbra:
  Sic quoque sic arbor officiosa Iovis.

Emblema CCI

Salix

Quod frugisperdam salicem vocitarit Homerus,
  Clitoriis homines moribus adsimilat.

Emblema CCII

Abies

Apta fretis Abies in montibus editur altis:
  Est et in adversis maxima commoditas.

Emblema CCIII

Picea

At picea emittat quod stirpe stolones,
  Illius est index, qui sine prole perit.

Emblema CCIV

Cotonea

Poma novis tribui debere Cydonia nuptis
  Dicitur antiquus constituisse Solon.
Grata ori et stomacho cum sint, ut halitus illis
  Si suavis, blandus manet et ore lepos.

Emblema CCV

Hedera

Haudquaquam arescens Hederae est arbuscula, Cisso
  Quae puero Bacchum dona dedisse ferunt:
Errabunda, procax, auratis fulva corymbis,
  Exterius viridis, caetera pallor habet.
Hinc aptis vates cingunt sua tempora sertis:
  Pallescunt studiis, laus diuturna viret.

Emblema CCVI

Ilex

Duritie nimia quod sese rumperet Ilex,
  Symbola civilis seditionis habet.

Emblema CCVII

Malus medica

Aurea sunt Veneris poma haec: iucundus amaror
  Indicat, est Graecis sic [glukupikros] amor.

Emblema CCVIII

Buxus

Perpetuo viridis, crispoque cacumine Buxus,
  Unde est disparibus fistula facta modis.
Deliciis apta est teneris, et amantibus arbor:
  Pallor inest illi, pallet et omnis amans.

Emblema CCIX

Amygdalus

Cur properans foliis praemittis Amygdale flores?
  Odi pupillos praecocis ingenii.

Emblema CCX

Morus

Serior at Morus nunquam nisi frigore lapso
  Germinat: et sapiens nomina falsa gerit.

Emblema CCXI

Laurus

Praescia venturi Laurus fert signa salutis:
  Subdita pulvillo somnia vera facit.

Aliud

Debetur Carolo superatis Laurea Poenis:
  Victrices ornent talia serta comas.

Emblema CCXII

Populus alba

Herculeos crines bicolor quod Populus ornet,
  Temporis alternat noxque diesque vices.